همه ما گاهی نگران میشویم. اما از کجا بفهمیم نگرانیمان از حد طبیعی گذشته و به کمک تخصصی نیاز داریم؟
نگرانی بخشی از زندگی است. مغز ما طوری ساخته شده که خطرهای احتمالی را پیشبینی کند — این ویژگی ما را زنده نگه داشته است.
اما گاهی این سیستم بیش از حد فعال میشود.
نگرانی سالم سه ویژگی دارد:
وقتی این نشانهها را ببینید، احتمالاً با اضطراب مواجهاید:
۱. نگرانی کنترلناپذیر است میدانید منطقی نیست، اما نمیتوانید متوقفش کنید.
۲. موضوعش مدام عوض میشود یک نگرانی حل میشود، فوراً نگرانی بعدی جایش را میگیرد.
۳. بدن درگیر است تپش قلب، تنگی نفس، گرفتگی عضلات، تهوع، بیخوابی، سردرد.
۴. اجتناب شروع شده از موقعیتها، مکانها یا آدمهایی دوری میکنید که قبلاً مشکلی نداشتند.
۵. زندگی کوچک شده کار، روابط یا تفریحتان تحت تأثیر قرار گرفته.
اگر بیشتر روزهای هفته، برای بیش از شش ماه، نگرانی دارید که کنترلش سخت است و زندگیتان را محدود کرده — این دیگر نگرانی معمولی نیست.
نکته مهم: برخی نشانههای اضطراب با مشکلات جسمی مثل پرکاری تیروئید یا کمخونی مشترک است. پیش از هر نتیجهگیری، یک ارزیابی پزشکی پایه ارزشش را دارد.
تنفس با بازدم طولانی: چهار شماره دم، شش شماره بازدم. ده دور. این سیستم آرامسازی بدن را فعال میکند.
زمان نگرانی: بیست دقیقه در روز، در ساعت مشخص، عمداً نگران شوید و بنویسید. بقیه روز، هر نگرانی را به آن زمان موکول کنید.
حرکت: پیادهروی منظم، در پژوهشها اثری قابلمقایسه با برخی مداخلات دارویی خفیف نشان داده است.
محدود کردن کافئین: کافئین نشانههای بدنی اضطراب را مستقیماً تشدید میکند.
اضطراب یکی از درمانپذیرترین مسائل سلامت روان است. درمان شناختی-رفتاری در بیشتر موارد ظرف چند ماه تفاوت محسوسی ایجاد میکند.
کمک خواستن، نشانه ضعف نیست؛ نشانه این است که خودتان را جدی گرفتهاید.
دکترای روانشناسی بالینی
اگر این موضوع به تجربه شما نزدیک است، میتوانید مستقیماً با نویسنده این نوشته گفتوگو کنید.
مزاج چیست و چرا در طب ایرانی اهمیت دارد؟
چرا یک غذا برای یکی مفید و برای دیگری آزاردهنده است؟ آشنایی مقدماتی با مفهوم مزاج.
۱۷ شهریور ۱۴۰۵ · ۸ دقیقه مطالعه